Kinderkrijspaleis

februari 06, 2018

Afgelopen week ben ik er weer in getuind hoor. We waren weer eens beland bij zo'n krijspaleis. Je kent ze wel, zo'n enorme hal waar een klimrek staat, eventueel nog wat dingen waar de kids kunnen spelen en een berg met tafeltjes en stoelen voor de ouders. Je kroost laat je los, zelf plaats je je derrière op een lege stoel bij een nog lege tafel, dropt je spullen erbij, bestelt nog wat thee en gaat languit onderuit zitten. Even lekker bijkomen voor jezelf, terwijl de kids zich vermaken. Toch?

Laat ik maar meteen heel eerlijk zijn, ik erger me kapot als ik er ben. Het zal vast wel allemaal aan mij liggen, ik ben vast zo'n moppermens die zich overal aan irriteert en het zal vast wel allemaal loslopen daar. Maar heel misschien is het ook wel niet zo en herken je deze irritaties wel. Bakje popcorn erbij? Zoute wellicht? Dit zijn mijn 10 meeste irritaties in een kinderkrijspaleis:

1. De kosten rijzen de pan uit. 
Om meteen maar in huis te vallen, maar bij de meeste van die krijshokken zijn de kosten vrij pittig. €8,- per kind is vrij gewoon, dan nog een paar euro per ouder, parkeerkosten en dan ben je er nog niet. Je mag geen eten zelf meenemen, en dus bestel je daar ook maar meteen een broodje met niks erop a la €5,-, een bak thee van €3,- en een kan ranja van een tientje. Hadden we toch beter naar de Efteling kunnen gaan, zo'n abonnement heb je er zo uit en als je iedere week een keer gaat of om de week ben je uiteindelijk goedkoper uit daar dan bij zo'n krijshal. Kun je tenminste zelf je eten meenemen en heb je dus enkel de abonnementskosten een keer per jaar.

2. Lekker veel keuze aan eten ook. 
Over dat eten gesproken hè. Er staat overal aan de deur dat je geen eigen eten mee mag nemen. Lekker handig ook wanneer de menu kaart nog kariger is dan het haar bij je opa op zijn kruin. Om over diëten en allergieën nog maar niet gesproken. Ik kan me nog herinneren dat ik ergens was, een broodje bestelde (vegan opties? Was da?) en dat ik zelfs nog opgepiept werd met 'maar dat beleg is op, wilt u uw geld terug?'. Ik mopperde nog wat dat ik er zeker uit zag ik dat ik mezelf verhongerde en ik wel een oplossing verwachtte. Echt, de keuze is reuze. Mits je niks wil eten dan.

3. Ouders die niet meer naar hun kind om kijken.
Het lijkt altijd net als je zo'n hok binnen komt dat ouders direct lijken te denken dat ze niet meer naar hun kroost om hoeven te kijken. Ze lanceren hun kinderen die hal in, nemen zelf plaats in een hoekje en plakken hun neus in een tijdschrift of hebben het te druk met een vriendin/vriend/partner/etc. die mee is. Pietje valt ergens achteraan op z'n muil, Jantje slaat Keesje en Klaasje staat bij anderen te schooien aan tafel. En Marietje gilt als een speenvarken vanaf het klimrek 'Maaaamaaa, maaaaaaamaaaa, maaamaaa!', maar moeders geeft er geen reet om. Daar betaal je toch voor als je binnen komt?

4. Krijsende kinderen. 
Sowieso die krijsende kinderen. En dan niet gewoon een keer normaal, maar echt in de categorie 'gillen om te gillen'. Gewoon lekker ongegeneerd krijsen tot je erbij neer valt en daar ook weer om krijsen natuurlijk. Die van mij mag het niet en krijgt op z'n mieter, maar ik ben de mega uitzondering lijkt het wel. Het krijsen is vaak zo enorm in zo'n speelhal dat wanneer er stront aan de knikker is, er niemand reageert. Zo laatst nog, toen er een meisjeskinderfeestje werd losgelaten en de decibellen mijn trommelvliezen verscheurden, toen spotte Martin nog net een meisje dat bijna uit een rek viel. Niemand zag haar, de ouders waren (natuurlijk) nergens te bekennen en hij heeft haar er uiteindelijk nog eruit gevist, anders had ze óf er nu nog gehangen óf een smak gemaakt en kom ik weer uit bij mijn punt van dit puntje ergernis.

5. Alles plakt van de ranja.
Kom je rustig binnen, zoek je je een plekje uit, heeft zoonlief een tafeltje uitgekozen en wil je een stoel onder de tafel uit trekken... Ja hoor, vastgeplakt aan de grond. Lekker al die ranja overal. Rietje heeft haar bekertje al gevuld met ranja, lekker tot ver over de rand ook en doet tussendoor de macarena als ze naar haar tafeltje loopt, een mooie zee achter zich latent om vervolgens aan tafel te krijsen dat haar beker leeg is. Weer een ander sjeest met een lekkende ijsco zo'n klimrek in, zodat je daarna de blauwe vlekken van het smurfenijs uit de kleren van je kinderen kan wassen. Nadeel is dat ze die zelf dus niet op hebben gehad. Ook zo fijn als je je kind wel leert aan tafel te blijven zitten als ze eten, de beker niet te vol te doen en hetgeen wat ze knoeien op te ruimen. Ik voel me net een buitenaards wezen als ik hem probeer op te voeden hierin.

6. Wasmachines, overal.
Komt het volgende, dan zitten je buren met kroost eindelijk aan hun tafel, nadat ze je jas onder de ranja hebben gesmeerd, komt de bak met friet op tafel en daar gaat het dan hoor. Standje centrifuge, bij zowel de kids als de ouders. Als je wil weten hoe een patatje oorlog aan zijn naam komt, kijk dan vooral lekker hoe die mensen ongegeneerd met hun mond wagenwijd open aan tafel zitten te bikken. De kinderen lopen tussendoor ook steeds van tafel, de mayo zit bij jou al tot in je kruin gesmeerd en inmiddels eten jouw kinderen ook al van vloer.

7. Brutale kinderen.
Uiteindelijk schraap je dan al je moed bij elkaar en spreek je zo'n koter erop aan dat je er niet van gediend bent dat ze met de ketchup een tekening maken op je tafel, stoel en kleren, krijg je nog een grote smoel terug ook nog. En pappie en mammie kijken dan schaapachtig aan en doen net of hun neus bloed. Maar goed, meestal hebben die het niet gezien, want die hebben het te druk met verhalen over die nieuwe moeder op het schoolplein.

8. Opvoeden? Wat is dat? 
Die zelfde ouders zie je ook vaak niet wanneer hun kroost elkaar aan het treiteren is. Heel soms hoor je een piepende 'niet doen, foei' er nog vanaf komen, om vervolgens geen kik meer te horen wanneer ze elkaar weer de hersens in timmeren, anderen een grote bek geven of zelfs de hele tent slopen. Laatst zag ik nog een moeder te druk bezig met iets voor zichzelf waarnaar ze om de paar minuten haar kind van haar baby af trok in zo'n ballenbak, het kind haar uitlachte en het toch weer deed. En weer. En weer. En weer. En meer dan een 'foei, doe eens niet' kwam er dan ook niet vanaf. Alsof je lekker 40 km per uur te hard hebt gereden, vet geflitst bent, een dikke boete verwacht en je vervolgens alleen maar een brief ontvangt met 'niet meer zo hard rijden hoor!'.

9. Of ik niet even wil kijken naar Jantje/Pietje/Klaasje.
Dit spreekt vast voor zich, al denk je haast van niet. Maar het komt echt mega vaak voor dat ouders het zo druk hebben met zichzelf dat ze zelfs vragen of ik niet even naar hun kinderen wil om kijken of er niks gebeurd. En dan is het niet dat ik met vrienden ergens ben en we op elkaars kinderen letten (wat uiteraard geen probleem is!), maar echt wildvreemde ouders die denken dat ik een gratis gastouder ben die toevallig aangeland is bij zo'n kinderloslaatwalhalla. Kijk even lekker zelf naar je kind ofzo? Doe ik ook naar die van mij.

10. Regels? Die gelden vast niet voor iedereen. 
Dat ik deze moet benoemen is misschien nog wel het meest trieste van allemaal. Het is toch allemaal logisch dat er regels zijn? Maar nee hoor, wanneer Keesje aan de buitenkant in de netten klimt, dan roepen pappie en mammie niet dat hij eraf moet komen, maar moet iemand van het personeel hem eraf vissen. Vervolgens krijgen die weer een briesende ouder op hun dak waar ze het gore lef vandaan halen om hun kind regels aan te leren! Ze flippen hem al de pan uit bij de entree omdat ze toevallig nog de halve supermarkt in hun tas hebben gestopt voordat ze erheen gingen en dat dat echt wel moet kunnen, ondanks de regels aan de deur. En dat mevrouw walvis niet in het springkussen mocht, ondanks dat het er met grote letters opstond, dat kon haar niets schelen. Zelfs niet toen ze erin verdween, omdat ze toch een stuk zwaarder was dan de kids erin. Maar het was ronduit schandalig dat nota bene zij erop aan werd gesproken. Kom op mensen, lezen leren we op de basisschool en een beetje logisch nadenken hoor je toch wel te kunnen.

You Might Also Like

0 reacties