Van thuismama naar werkende mama

juni 04, 2017

Voor wie het nog niet gevolgd heeft, ik was al een zeer lange periode weer op zoek naar een toffe baan. Het heel de dag thuis zitten met Dani brak me op, enkel de peuterpraat en verder niks. Ook voor Dani zou het fijner zijn als hij naar opvang kon en met meer kids om kon gaan, maar tja.. die zijn duur en waar halen we dat geld dan vandaan als ik niet werk? Je krijgt dan ook geen opvangtoeslag. Helaas was het voor mij, net als voor een heleboel anderen, een hele kluif om iets te vinden.

Even geen mama zijn is toch wel erg prettig

Iets waar ik voor geleerd heb ik sowieso niet haalbaar (CMV, mensen, ooit van gehoord? Precies) en sluit het grootste deel niet aan bij een gezin. Want hoe denk je dat ik 2x per dag voor een uurtje op en neer ga crossen een half uur hier vandaan? Waar laat ik Dani dan? Terug de zorg in waar ik vandaan kwam bleek ook niet te werken. Ik sprak oud collega's die al vertelden dat moeders met jonge kids de deur zo snel mogelijk uitgewerkt werden, want die waren niet flexibel genoeg. En als je bedenkt dat ze graag nog eenzelfde ochtend horen als een dienst start of je niet even kan komen, dan klopt dat ook. Zo flexibel kun je niet zijn met een kind.

Wat volgde waren honderden brieven, echt, dagelijks een paar. Maar altijd was het nee of gewoon geen reactie zelfs. Al was het maar om te poetsen, te ruimen, dingen op kantoor. Een keer was het gesprek langer, maar de dame in spe was compleet van mening dat ik toch niet lang bij haar wilde blijven werken, want ik was over-gekwalificeerd. Ik zou toch niet willen komen voor het salaris wat ze me bood, dus zou ik toch zo weer vertrekken. Dat hij perfect aansloot op de schooltijden waar Dani straks mee zit en ik dat wel zag zitten werd weggewuifd.

Tijd om weer aan de slag te gaan!

Uiteindelijk werd ik getipt om mijn cv door te sturen en een tijdje later bleek er plek. En zoals Martin vaak ook al zegt 'Zodra je op gesprek mag komen, kom je wel binnen'. En eigenlijk is dat altijd al zo geweest als ik terugkijk op de baantjes die ik had. En dat geldt trouwens ook voor Martin zo, die onlangs geswitcht is van baan. Afgelopen week ben ik begonnen en inmiddels heb ik dus mijn eerste werkweek er al weer op zitten. Een baan voor 32 uur, dat was even flink omschakelen. Maar als ik zie dat Dani volop geniet van de dagen op het kinderdagverblijf (2,5 dag) en dan nog een halve dag naar opa en oma, naar mijn zus of naar vrienden mag, dan is het dat echt wel waard. En zelf even wat andere klets, flink in beweging en uit de sleur van het altijd maar thuis zijn met hem. Om daarna samen te kunnen genieten dat we elkaar weer zien.
En voor je het je afvraagt, de blog hobbelt natuurlijk gewoon netjes door. De mails zullen niet dagelijks beantwoord worden, maar ik vergeet je zeker niet! Ik heb al een aantal blogs vooruit gepland staan, er staan nog een aantal leuke samenwerkingen klaar en een boel aanvragen hiervoor, onder andere met wat leuke bloggers! Morgen vertel ik je meer over mijn afgelopen week trouwens, in de Weekly. Tot morgen!

You Might Also Like

0 reacties