Weekly #38

mei 15, 2017

Weer een nieuwe maandag, weer een nieuwe week. Deze week start wat anders voor mijn gevoel. Ik ben druk bezig geweest met het regelen van opvang voor Dani en hoop dat deze week nog rond te kunnen krijgen, zodat ik zo snel mogelijk kan beginnen aan mijn nieuwe avontuur. Een nieuw avontuur wat hopelijk de start is van een nieuw leven voor ons, met zijn drieën natuurlijk. Hopelijk biedt het me meer rust en geeft het me weer de energie die ik zo nodig heb. Maar voor nu blik ik terug op afgelopen week, zoals altijd in de Weekly.

Maandag
De maandag start zoals gewoonlijk met een bezoek aan mijn moeder, nadat ik flink aan de poets was geraakt. Dat dat vanaf binnenkort wel iets anders gaat worden weet ik ook wel, al heb ik de ochtenden vrij en kan ik er dus nog steeds langs. We rommelden wat samen, terwijl Dani aan het spelen was. In de middag werden de benen gestrekt voor een lekkere wandeling en na de thee vertrokken we weer naar huis. Dani en ik aten samen, zoals altijd en nadat Martin thuis was gingen we nog kort voor een wandeling langs de supermarkt. Ik haal daar zoals vaker van die zachte stokjes voor Siep, die daar vele malen goedkoper zijn dan ergens anders. Het loont enorm en de wandeling kan ik altijd prima gebruiken. Heerlijk de benen strekken, even een frisse neus halen.


Dinsdag
In de ochtend rommelde ik nog meer thuis en poetste ik nog wat voor ik Dani weg ging brengen. Hij zou even bij mijn moeder gaan spelen terwijl ik voor mijn tweede gesprek op ging in de sollicitatieronde. We zijn tot een mooi akkoord gekomen en zodra de opvang rond is, ga ik starten aan een mooie nieuwe uitdaging. Ik kan niet wachten, al zie ik ergens ook wel op tegen de totale nieuwe situatie. Ik ben er een paar jaar tussenuit geweest, werkte voor mezelf, maar het gemis van collega's, het fulltime ouderschap. Dat viel me zwaar en ik verlangde naar een baan om er tussenuit te zijn, mezelf te mogen zijn en even geen moeder van een pittige peuter. En ondanks dat velen roepen 'vroeger konden moeders dat zonder te mopperen en die hadden er een berg'. Dat zal best, maar voor mij valt het zwaar. Mijn grenzen worden dagelijks non-stop door hem overschreden, waarna hij me ronduit uitlacht en als het kan nog een zetje er bovenop doet. En voordat je roept dat het aan de opvoeding ligt, bespaar je de moeite. Ik wil het niet horen, ik wil het niet weten, ik hoef niet te horen hoe je vanaf de zijlijn denkt het allemaal beter te weten over hem. Ik zit er alle dagen mee, non-stop. En mijn gevoel hierin is leidend en ik voel hierin dat het goed gaat zijn voor ons beide als ik ga werken en hem de tijd geef op de opvang, omringd door anderen en vooral ook door kinderen van zijn leeftijd. En ook voor mij zal het goed zijn om even eruit te zijn, zonder hem. Even weer onder mensen zijn die niet alleen peuterpraat geven. Zodat ik daarna vol frisse moed, nieuwe input en andere gevoelens er weer voor hem kan zijn.
In de middag ging ik nog even alleen met hem de deur uit, scoorde wat nieuwe kussenhoesjes voor op de bank (ik wilde al langer alle hoezen licht van kleur, in de hoop een wat frissere look nog te krijgen in huis) om vervolgens thuis te zijn, waar Dani lekker kon spelen, terwijl ik bezig was met het huishouden en het avondeten.

Woensdag
Martin werkt eens in de 2 a 3 weken op de zaterdag en krijgt dan door de weeks een dag vrij. Heel prettig natuurlijk. Vandaag was zo'n dag en het weer was geweldig. De avond ervoor bespraken we onze plannen en met het mooie weer, beiden nog vrij en vanwege onze Efteling-abonnementen ook nog eens gratis toegang. De keuze werd gemaakt. We gingen naar Phantasialand! We vertrokken op tijd, al was het wel pas na de files. Zonde van de tijd om daar in te staan. Een lunchpakketje werd gemaakt, de tas werd gepakt met wat reserve dingen voor Dani en de auto werd ingeladen. En weet je, wat een leuk park! Dani is trouwens iets langer dan een meter en kon dus echt in een hele boel al in. Zeker een aanrader voor die leeftijd/lengte. Er zijn maar een paar dingen waar hij nog niet in mag, maar zo'n 3/4e van alle attracties mag hij in.

Donderdag
Boodschappen! Nadat deze ochtend mijn blog online kwam over deze schoenen van Manfield, deed ik de boodschappen voor die week. Iets viel me mega op, maar daar vertel ik later nog wel meer over. Voor nu bleek ik vooral weinig nodig te hebben en al veel uit de moestuin te kunnen eten. We hebben sla, radijsjes, spinazie en aardbeien al. Verder groeit er al een boel en hoop ik snel nog meer te kunnen eten uit eigen tuin.
Na de boodschappen hoopte ik nog wel op een wandeling, maar helaas pindakaas. Dani was niet te harden en die heeft die dag zelfs een middagdutje gedaan. Ongelooflijk, want dat doet hij al lang niet meer, maar het was zo hard nodig. Dus strekte ik maar mijn benen, kletste wat af met mijn moeder en dronk wat thee. Even niksen mag ook wel eens. Pas na het avondeten ging ik nog even de deur uit. Het is kermis in het dorp, samen met het pleinfestival en het leek ons leuk om even het dorp in te gaan om met Dani de kermis te bekijken.

Vrijdag
Vitamientjes erin als ontbijt zoals je ziet en gaan met die banaan. De rest van het huis werd aangepakt, de was werd nog eens aangezet en opgeruimd. De hele ochtend was ik in de weer, terwijl Dani genoot van zijn speelgoed en vooral van een berg tv programma's. In de middag sprak ik af met een vriendin om met de kids naar Pukkemuk te gaan. Eigenlijk was de Efteling het idee, maar het weer zat onder andere niet mee en dus kozen we voor een rustige middag bij Pukkemuk. Martin moest koopavond draaien en dus had ik wat tijd alleen, nadat ik Dani naar bed had gebracht.

Zaterdag
En we rommelden nog wat door. Martin moest werken en ik was thuis met Dani. Dani was wat lam, wilde graag tv kijken en kroop met een dekentje op de bank. En een berg eten. Hij heeft zichzelf de afgelopen week enorm volgepropt en had wat verhoging. En was nog meer vervelend dan anders. Meestal een groot enorm sein dat er weer een groeispurt (lichamelijk of mentaal) aan zit te komen. Hij wilde wel een tosti eten, tezamen met een paprika. Want meneer is dol op groente, fruit en hartige dingen.
In de middag vierde mijn nichtje haar verjaardag in haar nieuwe huis. Ik pikte mijn moeder op en ging er met haar en Dani heen. Eenmaal thuis was Martin ook weer thuis van het werk en herinnerde ik hem eraan dat hij zijn eigen moeder niet moest vergeten voor Moederdag. Hij wilde een bos bloemen geven en liet Dani een bosje kiezen. Dani koos twee bosjes tegelijk, want ik moest er ook een krijgen vond hij.

Zondag
De ochtend start als Moederdag. Of nou ja, als een zondag, maar dan nog vet vroeg ook nog. Ik draai me maar om en hoop nog in slaap te vallen, terwijl Dani over me heen klimt en zich tussen ons in wurmt in bed. Als een bulldozer uiteraard. Het bosje bloemen wat ik gisteren kreeg staat al beneden in een vaas mooi te wezen. Dani en Martin gaan al op tijd er weer uit, terwijl ik nog even lekker blijf liggen. Dani fluistert zeer luidruchtig beneden dat hij honger heeft en voor mij ook wel een bakje gaat maken. Op bed krijg ik dus een bak fruit als ontbijt en een kus, waarna hij roept 'Doei, ik ga eten!' en hij weer naar beneden rent en mij alleen in bed achterlaat met een bakje fruit.
Deze dag stond vol met bezoekjes. Aan mijn ouders, waarbij we mijn moeder trakteerde op een dagje uit om te gaan High Tea'en en deze keer een datum alvast doorgaven, zodat we niet bijna een jaar later nog roepen dat we moeten gaan. Deze keer gingen we het wel op tijd doen. Volgende week al, mits alles door gaat.
We bezochten mijn oma nog en daarna gingen we door naar mijn schoonouders. Dani was in zijn nopjes en leefde zich uit met een bulk aan lego die er van zolder was gehaald eerder. Of nou ja, wij deden vrolijk mee en bouwden voor hem allerlei dingen waar de boekjes nog van waren, waar hij dan daarna weer mee ging spelen. Een volle dag, een volle Moederdag.

Dit was mijn week weer. Hoe zag jouw week er eigenlijk uit?

You Might Also Like

0 reacties