Afvalupdate #2

april 05, 2017

Het was mei 2016, ik stond voor de spiegel. Het was al 2,5 jaar nadat ik bevallen was van Dani. Ik zag nog die enorme walvis die ik zag tijdens de zwangerschap. Eigenlijk barstte ik daar gewoon in tranen uit en was er echt klaar mee. De knop ging om, er moest wat gebeuren. Ik wilde afvallen!

Voor de zwangerschap was ik ook al eens afgevallen. Wat was ik trots daarop, wat was ik blij met wat ik kon dragen en hoe ik eruit zag. Geen bolle buik waarvan mensen vroegen of ik zwanger was, geen bolle buik die met love handles over mijn broeken heen viel, geen gevoel dat ik een walvis was. Wel gewoon glad om zittende kleding waarin geen gekke vetbobbels te zien waren, een gezonde BMI (net aan, maar goed is goed toch?). Ik was al 2 kleding maten afgevallen sinds ik wat kreeg met Martin, zat super in mijn vel en genoot daar ook enorm van.

En voor het geval je nieuwsgierig bent hoe ik er 5 jaar geleden uitzag, zie hierboven dus. Ik was trots op mijn figuur, vond dat de kleding me weer mooi stond en zat dus ook lekker in m'n vel. Daarna werd ik zwanger begin 2013. In het begin leek er weinig aan de hand, ik viel zelfs af vanwege het enorme overgeven. Uiteindelijk kwam ik aan het einde van de rit maar 9 kilo aan. Na de bevalling gingen deze er alleen niet af. Geen een zelfs. Uiteindelijk kwam er zelfs nog wat aan en woog ik denk ik zo'n 2 jaar na de bevalling echt op m'n zwaarst. Hoeveel dat was kan ik je niet vertellen, de weegschaal was kapot (geen geintje, die digitale weegschalen zijn een crime!). Begin 2016 stapte ik over op andere anti-conceptie en viel ik wel wat kilo's al af. Zonder reden zelfs, ik merkte het aan m'n kleren en kocht daarom maar gewoon een nieuwe weegschaal (geen digitale, zo'n analoge gaat niet zomaar kapot gelukkig). Ondanks dat er al wat af was, was ik nog niet happy. Een schamele maat 44 bij Nederlandse merken, in andere winkels moest ik met vlagen zelfs dingen pakken van de grote maten afdeling. Oeps! 

Hoe ik er toen uit zag? Kijk maar: Afvalupdate

En toen opeens was het mei 2016 en was die ene blik in de spiegel de laatste druppel. Die walvis, dat enorme lijf... Dat moest maar eens afgelopen zijn! Ondanks dat ik dacht niet verder te komen dan 5 kilo ging het beter dan verwacht. Na 15 kilo durfde ik het ook echt te vertellen hier op de blog en na 20 kilo vertelde ik er wel klaar mee te zijn. Het was goed zo. En dat vind ik nog steeds, het is goed zo. Maar soms is een veranderde levensstijl iets waardoor je lijf blijkbaar het gevoel heeft nog niet gesetteld te zijn. En dus ben ik inmiddels een schamele (schrik niet) 28 kilo kwijt, terwijl ik 20 kilo ook al prima vond.
Dit was ik dus gisteren. Ik schoot nog vlug voor de blog een foto van mezelf in de spiegel (nee mijn haar zit niet zo daar, een half uur later was het lekker vol krullen gewaaid overigens). Net als voor de zwangerschap zit ik super in mijn vel en ben ik, ondanks dat het wel iets meer mag zijn, toch happy met hoe ik eruit zie en met mijn figuur. Ondanks al het losse vel (hurray voor afvallen en een zwangerschap) en de nog altijd aanwezige vetjes op mijn buik. Voor de zwangerschap kon ik lage broeken aan uiteindelijk zonder buikbobbeltje erover, nu droom ik daar nog van hoor. Die huid... mijn god, hoge broeken, corrigerende topjes... Dream on! Maar wat maakt het uit, eigenlijk?
Even eerlijk hier hoor, maar ik ben geen 18 meer (echt niet hoor! Had je bijna geloofd toch?), ik ben zwanger geweest en ben gewoon 'gezegend' met een slappe huid. Maar ik zit goed in mijn riante vel, heb een gezond BMI en heb bergen energie. En dat is toch wel het belangrijkste hierin.
En voor alle andere info over mijn afvalverhaal van het afgelopen (bijna) jaar, tips, tricks etc... Je leest ze onder de tag Weightloss, die je ook kan vinden in de categoriebalk onder 'Persoonlijk'.

You Might Also Like

1 reacties

  1. Ben enorm trots op je! Ik weet het nog wel dat je aan me vroeg hoe ik t deed want je bleef maar hangen. En kijk nu.. Je bent prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen