Memory Jar

maart 09, 2017

Zo rond december/januari kwam dit idee op mijn Pinterest voorbij als idee om te doen wanneer er een nieuw jaar startte. Een glazen weckpot vol met herinneringen. Deze pot vul je dan een jaar lang en aan het einde van het jaar ga je alle herinneringen langs om terug te blikken op de mooie momenten van het afgelopen jaar. Uiteraard was ik alweer vergeten dat de meesten daar in januari al mee beginnen en begin ik dus later. Maar omdat herinneringen verzamelen altijd mooi is (om die reden startte ik ook weer een Project 365) en eigenlijk onbetaalbaar, leek dit me toch leuk om op te starten.

Mijn 'Memory Jar' pakte ik uit de kast. We hebben een flinke tuin, met een stuk moestuin en hebben dus ook een berg weckpotten. Ik koos er een met klemdeksel, wat me handiger in gebruik leek dan de originele weckpot met losse klemmetjes. Kennende mezelf ligt die deksel dan nog binnen een week in stukken over de grond, raak ik de klemmetjes kwijt of gaat de gehele pot nog kapot. Ik beschreef hem zelf met krijtstiften. Deze stiften kun je volgens mij zelfs nog bij de Action kopen, ik pakte de krijtstiften die ik kreeg bij de kerstzegels afgelopen jaar.

Afgelopen jaar was niet mijn meest favoriete jaar, maar een jaar vol tegenslagen, bizarre mensen en eindigde in een besluit waar ik dit jaar verder mee ga. Dit jaar wil ik juist top maken, mijn besluit verder vormgeven, maar ook prachtige herinneringen maken met vrienden en familie; en bovenal met mijn gezin. Dit jaar gaan we voor de nieuwe starten en beginnen, Martin zijn nieuwe baan (hopelijk vind ik er ook nog een), Dani die naar school zal gaan eind dit jaar (of wellicht wel eerder?), mooie samenwerkingen, maar vooral veel genieten. Van de dingen die we doen, van de dingen die gebeuren en vooral van elkaar.
Wanneer stop je nu eigenlijk een briefje in deze pot? De ideeën lopen op internet uiteen. Ik zag de volgende ideeën al voorbij komen over wanneer je herinneringen kunt toevoegen:
  • Dagelijks. Klinkt logisch, maar komt op mij over tot een hele klus. Alle dagen moet je iets bedenken als mooie herinnering. En wat als die dag nou echt de slechtste dag uit dat jaar voor je is? Aan de andere kant heb je wel een prachtig beeld van herinneringen van het jaar. 
  • Wekelijks. Iedere week heb je vast een mooie herinnering en dus stop je er een keer per week eentje in. Wanneer je dan dus een berg mooie herinneringen hebt, kies je er eentje uit. Dat geeft dus ook voor- en nadelen.
  • Tweewekelijks/maandelijks. Hierin geldt hetzelfde als hierboven. Het heeft voor- en nadelen om er een vaste frequentie aan te geven. Wel is het handig dat je aan het einde van het jaar geen honderden briefjes hoeft door te lezen. 
  • Wanneer er een mooie herinnering zich aan dient. Dit klinkt voor mij als de beste optie, maar wel met een kanttekening. Want wat ga je zien als mooie herinnering? Keuzes maken hierin is dus wel degelijk van belang. Wat is nu echt een mooie herinnering om aan terug te denken? Of is hij enkel mooi voor dat moment? 
Voor mijn memory jar dit jaar kies ik voor de laatste. Ik startte niet per 1 januari en heb dus ook niet alle maanden/weken al iets, maar vind wel dat ik natuurlijk in sommige weken meer mooie herinneringen heb dan andere. Aan het eind van het jaar komt op dit bericht dan ook een vervolg, eentje met de gevulde pot en de mooiste herinneringen.

Behind the scenes
Voor dit stukje wilde ik hem vastleggen op de foto. Ik ben zelf wel van de foto's en vind het ook prettig om bij een idee ook een visueel plaatje te hebben. Dat kon natuurlijk niet onopgemerkt bij ons in huis en dat resulteerde ondertussen dus in de onderstaande foto's. Zowel Siep als Dani kwamen er een kijkje bij nemen. Oké, eigenlijk wilde Dani gewoon dat ik hem op de foto ging vastleggen, wat ik tussendoor ook nog gedaan heb. Maar deze regendans-foto moest er natuurlijk nog wel even bij.

Siep kwam ook nog kijken, want zeg nou zelf: "de onderdaan heeft wat op de grond gezet en ik hoef daar vast niet bij op de foto te staan, dus meer reden heb ik niet nodig om toch even te snuffelen. En wanneer ze hoopt dat ik er ook echt bij ga zitten, kom ik niet meer.". Toch kreeg ik het voor elkaar vlug deze foto te knippen.

Dani kwam erna nog terug voor nog meer regendansjes (botste ondertussen nog tegen de muur) en wilde graag dat ik zijn voet op de foto zette. Geen idee waarom en wat daar nou leuk aan is, maar ach, het levert hilarische foto's (en dus ook herinneringen) op.

Gaan jullie ook herinneringen opsparen?

You Might Also Like

0 reacties