Weekly #25

februari 13, 2017

De week is weer om! Tijd voor een nieuwe update van onze afgelopen week, een update van ons leven die je natuurlijk zo kan volgen via deze blog. Onze week stond centraal met ziek zijn, niet ziek zijn, waterpokken, verhuizen en verjaardagen. Hoe dat precies allemaal zit, lees je hieronder.

Maandag
Een rustige maandag zoals meestal. Martin voelde zich weer beter in ging dus weer werken. Dani en ik besloten, op Dani's aandringen, naar mijn moeder te gaan en daar wat te helpen. Ik moest voor mijn werk nog wat spullen wegbrengen en kon dat meteen combineren met daarna een fijne wandeling met zijn drieën. Om daarna thuis te komen bij een prettig gestoorde kat die non-stop voor mijn voeten ging liggen op haar rug.


Dinsdag
We spotten waterpokken. Ze drogen in waar je bij staat (die foto hieronder zie je al een prachtig ingedroogd exemplaar), hij voelt zich super, heeft bergen energie en is de liefste van de wereld lijkt wel. Hij werd enkel om zeer slecht beargumenteerde reden geweigerd met waterpokken (de rest met pokken mocht wel blijven) en rende steeds thuis naar boven naar de spiegel om te kijken of ze niet toch al weg waren en hij gewoon mocht gaan. Na een paar keer besloot hij 'Mama, als ik niet naar *** mag, omdat ik geen baby ben en ik ben nog te klein voor school, waar mag ik dan wel heen?'. Het is te sneu voor woorden dat een kind van 3 zich al afgewezen en ongewenst moet voelen over iets als dit!

Woensdag
We besloten een dagje thuis te blijven. Dani wilde spelen thuis en heeft zich lekker uitgeleefd, terwijl ik het huis aanpakte en weer wat op orde maakte. Maar ook de was werkte ik weg, Dani wilde wel helpen, van de regen in de drup natuurlijk, en zo rommelden we samen lekker wat aan. Ik maakte zelf lasagne met vega gehakt, broccoli, prei, paprika, ui, rode ui en knoflook. Hmmm!

Donderdag
Tijd voor de boodschappen! Hij wilde nog vlug onder de douche, ik schoot een flatlay van het setje wat hij aan ging doen (een fijne smalle broek van de H&M, een oude trui uit hun collectie en dr Martens) en we vervolgden daarna naar de supermarkt. Deze week is het sparen voor K3 stickers. Ondanks dat hij K3 leuk vindt, de muziek en de filmpjes en tekenfilmpjes op tv, wilde hij de stickers niet en besloot die wel eens aan zijn grote vriendin Esther te geven, die toch aan het werk was. Dat je via de ingang niet naar buiten moet gaan als peuter heeft hij meteen ondervonden en liep maar liefst twee keer met zijn neus tegen het hekje aan. En nee, daar is geen foto van, ik vrees dat ik dan niet meer stiekem had kunnen lachen, maar enkel nog voluit.

Vrijdag
Een ochtendje samen rommelen in huis. Dani wilde nog een keer in bad, wilde nog stoeien op bed en wat spelen. In de middag hadden we afgesproken bij de Ikea om met Layla daar nog een rondje te gaan doen voor ze ging verhuizen. Daar had hij wel zin in! Spelen bij de Ikea, rondjes lopen daar en ijsjes eten. Want die softijsjes gaan er wel in bij de kleine man. Daarna bekeken we meteen het nieuwe appartement en besloot Dani dat hij best met haar kon gaan voetballen buiten als het weer beter weer werd. Eenmaal thuis zag ik dat ik een oproep had gemist en wat appjes had gemist van Martin, die inmiddels al onderweg bleek naar het ziekenhuis met een ontsteking aan zijn oog. De gordelroos van de week ervoor bleek nog niet weg en hij werd na onderzoek naar huis gestuurd met een zak vol nieuwe middelen om de boel aan te pakken.

Zaterdag
Tijd om te verhuizen! Niet wij natuurlijk, maar Layla. We spraken al vroeg af bij haar om alles in de bus te laden en mee te nemen naar hun nieuwe appartement. En geloof het of niet, maar binnen anderhalf uur waren we klaar en was alles ingeladen. Sterker nog, na iets van 4 uur aan de slag stonden al haar spullen ook al in het nieuwe appartement. Daarna zouden de spullen van haar vriend nog komen, maar gingen wij verder om nog cadeaus te scoren voor het weekend vol verjaardagen, waar ik die avond al de eerste van had. De grote vriendin van Dani werd oud, ik zeg het maar, want zij heeft er nu dus een 3 voor staan. En ondanks dat iedereen denkt dat ik al mega oud ben, ik ben nog lang niet zo oud. En je begrijpt dat ik dat natuurlijk nog even moet melden :)

Zondag
Tijd voor een dagje verjaardagen. De dochter van vrienden was jarig en mijn oma is bijna jarig. Deze maandag is ze officieel jarig en wordt maar liefst 90. Na deze verjaardagen hebben we nog met zijn allen chinees gegeten bij mijn ouders, op aandringen van mijn vader die daar helemaal fan van is. En ondanks dat Dani nog zijn ode bracht aan zijn favoriete oom, die na straf dus in de gang zong 'Ik hou van ome Geert, ik hou van ome Geert', en ze vroeg of ze nog naar ons kwamen, besloten zij vanwege het slechte weer naar huis te gaan. Maar wel mét de belofte dat hij komend weekend bij hun mag logeren. Die glunderende oogjes zeiden genoeg, daar gaat hij het vast nog heel de week over hebben.

Dit was onze week alweer. Hoe zag jullie week eruit?

You Might Also Like

0 reacties