Growing out a pixie #2

februari 21, 2017

Afgelopen september kon je lezen dat ik mijn 'pixie cut', zoals dat heet, aan het uitgroeien was. Inmiddels laat ik het denk ik alweer een jaar langer groeien, vanaf standje mega kort zeg maar. Het is nog lang niet zo lang als ik hoop dat het gaat worden, maar wanneer je de krullen wegdenkt is het inmiddels op de langste gedeeltes op schouderlengte. De kortste delen (van vooraf gekeken) raken mijn oren inmiddels. Nog niet alles kan dus in een staart, wat me opzich wel weer erg fijn lijkt. Of sowieso die plukken dat ze straks achter mijn oren gaan kunnen, dat zou ook al erg fijn zijn.

Ik ga nu door zo'n lastige fase, even doorbijten tot het weer wil.

Even een compilatie van de afgelopen maanden groei. Het klinkt gek, want op zich zou je denk niet veel te zien, maar eigenlijk zie je het aan de voorkant (het pony gedeelte) en het lange deel wat je achter mijn oren ziet wel aanzienlijk langer worden. De data zijn van eind oktober, eind november, eind december en van gisteren (half februari dus). Toegegeven, gisteren zat er minder krul in en was het totaal niet in model (het was die dag aardig vet geworden helaas). Ergens tussen de november en december foto zijn er nog wat puntjes geknipt, wat ook wel zichtbaar is vind ik. Het is wat minder hard gegroeid en ondanks dat dat allerlei factoren kan hebben, was deze keer de knipbeurt de 'boosdoener'. Tussen haakjes, want uiteraard is het soms goed nodig om de puntjes eraf te halen.
Ik moet zeggen dat ik wel erg blij ben met de krullen die ik heb van mezelf. Alleen de afgelopen weken willen ze niet echt, die krullen. Het zal wellicht ook aan het weer liggen en misschien heb ik wel wat meer dode puntjes dan anders. Binnenkort wordt er weer geknipt, dus wie weet is het dan weer helemaal opgelost. Het lastigste op dit moment is dat de kortste plukken nog niet achter mijn oren passen en dus te pas en vooral te onpas in mijn gezicht hangen en/of waaien. Het lange deel past al wel in een staart, maar omdat een groot deel er niet in past doe ik dat nog niet. Daardoor hangt dat wel vaak in mijn sjaal en dat is dan weer irritant. Net te lang om niet vast te hangen, nog te kort om er makkelijker uit te vallen of in een staart te doen. Het is een fase, doorbijten!

Even een terugblik
Ooit had ik het wel langer hoor. Eerst tot voorbij mijn bh bandje en later een stuk over mijn schouders Veel langer heb ik toen nooit meer gehad, want ik raakte het borstelen beu (er was geen doorkomen aan toen) en ik wilde het kort. En dat werd het. Ik heb half korte kapsels gehad, hele korte, asymmetrische, allerlei kleuren (zwart, paars, rood, oranje, blond en allerlei bruintinten) en heb al een paar keer geswitched tussen kort en lang. Zo had ik in 2009, zie foto hieronder, nog lang haar, maar koos ik ervoor om een kortere voorkant te hebben met daarbij blonde en rode strepen in m'n haar.
Uiteraard heb ik het mega kort gehad en had een pixie cut (ongeveer zoiets, maar dan niet met het hoofd van Natalie Portman). Een echte korterdankort coupe, hartstikke leuk natuurlijk, maar op een gegeven moment was ik het beu. Tijd om de boel te laten groeien dus. Hopelijk kan ik over een jaar een toffe update geven over hoe lang het al wel weer niet is geworden. Of krijg je een foto te zien van een gefaalde actie... wie zal het zeggen.

Nieuwsgierig naar meer? Lees dan ook: Growing out a pixie #1

Heb jij ook van dit soort kapselperikelen?

You Might Also Like

0 reacties