Weekly #20

januari 09, 2017

De week is weer voorbij en dus is het tijd voor een terugblik naar onze afgelopen week. Deze week besloot ik alle foto's van mijn nieuwe Project 365 erin te zetten om zo mijn dagen te ondersteunen van visuele content, zoals dat zo mooi heet. Het nieuwe jaar luidde zich in en dus tijd om het jaar fris en fruitig te beginnen! En hoe we die begonnen, dat lees je hieronder.

Maandag
Deze maandag was Martin vrij en hebben we als gezin genoten van die vrije dag. In de ochtend zijn we lekker naar de Efteling geweest, maar eenmaal na de middag werd het zo druk dat we besloten te gaan. Ondanks dat de website aan gaf dat het 'gezellig druk' zou worden, was een wachtrij van onder een uur wachten er niet, helaas. En dat is toch wel echt te lang stilstaan met de kou die we hadden, inclusief 3-jarige peuter erbij. Gelukkig hebben we een abonnement en kunnen we gaan wanneer we willen en kiezen we er vaak voor om maar een paar uurtjes te gaan.
Omdat de dat nog niet om was en we er als gezin echt van wilde genieten, reden we nog wat verder en kwamen nogal snel uit in Tilburg. Daar bleek het winter kermis op het Pieter Vredeplein. Super leuk geregeld hoor! Niet zo groot natuurlijk als de gewone Tilburgse kermis, maar het was echt wel een flinke kermis. En een berg winkels open, wat ik eigenlijk niet had verwacht op de maandag. Dani heeft genoten en dus wij ook. Fijn toch? Als je kind het maar naar zijn zin heeft, dan heb je dat zelf ook al snel.

En die Siep hieronder? Die was nog niet helemaal zichzelf na al dat vuurwerk, maar vond wat rust op het voeteneind van ons bed. Wie weet wat er ooit gebeurd tijdens oudjaar toen ze nog niet bij ons woonde. We zullen het wel nooit weten. Lam op bed levert in ieder geval wel mooie plaatjes op!


Dinsdag
Op dinsdagochtend ruimden we dan toch maar de kerstboom op. Drie koningen was dan nog wel niet geweest, maar Martin bleek toch nog een extra dagje vrij en vond het wel praktisch om hem dan op te ruimen. Het is wel meteen een stuk rustiger in huis weer, al mis ik dan de kerstspullen toch wel een beetje. Blijft toch mijn favoriete feestdag. Erna nog een gesprek bij de opvang van Dani, waar hij zit als zijnde peuterspeelzaal. Hier in het dorp bestaat een echte peuterspeelzaal niet. Ik moet alleen opnieuw op gesprek. Hij loopt dusdanig voor, dat ze hem gaan verplaatsen naar een andere groep. Daar zou één jongetje in zitten van bijna 4 (Dani is net 3) wat net zo ver is als Dani. De rest loopt flink op hem achter. Ze hopen dat hij hierin uitdaging krijgt en stimulans. To be continued, binnenkort meer dus.

In de middag spraken we trouwens af met vrienden. We zouden eigenlijk naar Monkey Town gaan en zij gingen er alvast heen zeiden ze. Al snel ging de telefoon... Ze kwamen toch maar naar ons. Het puilde er zo uit dat ze nog niet binnen konden en in de wachtrij stonden! Ongelooflijk toch? Eigenlijk is het maar een saai speelhok met een klimrek, maar mensen staan er voor in de rij. Wat zou je als ouder toch moeten hè, zonder zo'n speelparadijs? Wij besloten in ieder geval naar Pukkemuk te gaan. Nog zo'n speelparadijs, maar dan 10x leuker.

Woensdag
Na een heerlijk rustige opstart in de ochtend ging ik nog de stad in. Iets met bh's kopen. Ik geef daar dan echt helemaal niks om en hoop altijd dat die dingen nooit meer kapot gaan, zodat ik nooit meer andere moet gaan kopen. Helaas is het 'nadeel' van zoveel afvallen dat ik nieuwe bh's moest kopen. Dus vol goede moed, die dus in mijn schoenen lag, naar de winkel. Twee cupmaten minder was het resultaat en dat scheelde een boel in de portemonnee. Waarom? Een minder vreemde verhouding in cupmaat (mini omvang, grote voorgevel) komt alleen voor bij hele dure merken... En nu kon ik voor het geld waar ik er normaal nog niet eentje voor kon kopen, wel drie halen! Eentje om te dragen, een in de was en een reserve. Precies genoeg dus. Ik hoopte meteen zwemkleding te scoren, zodat ik klaar zou zijn ermee, maar helaas was dat er nog allemaal niet. Dat moet dus nog... mijn uitstelgedrag komt daarin weer boven. Wie weet ooit hè.
Later ontving ik een heel bijzonder cadeautje met de post. Een ware verrassing! Niks aangekondigd, niks gevraagd. Nee, heel spontaan kwam dit binnen. Het kaartje erbij met 'Cadeautje!'. De dag erop schreef ik erover op de blog. Je leest dat hier: Zachte dromen op de maan.

Donderdag
Kroelen en stoeien bij het opstaan! Een echte peuter hoor, die Dani. Dat we daarna boodschappen gingen doen, daar hoopte hij wel onderuit te komen. Het was echt zo'n dag dat hij de deur niet uit wilde. Uiteraard kreeg ik hem mee om met mijn moeder en mij mee boodschappen te gaan doen, waar hij besloot dat hij in het karretje van m'n moeder zou gaan zitten. Hij geniet daar van en ik kan lekker rustig de boodschappen doen, zonder dat hij mijn kratjes leeg plukt en ik als politieagent bezig mag. 'Doe niet. Blijf af. Laat staan. Hou op.'. Erg vervelend, maar zo is het een prima oplossing en hoor je hem niet (op dat geklets na dan). Verder besloot hij wel thuis te willen blijven en heeft zich heerlijk vermaakt met al zijn speelgoed thuis.

Vrijdag
Tijd voor de opvang voor Dani. Hij mag lekker los gaan en spelen met andere kinderen van zijn leeftijd, terwijl ik aan de slag ga met werken, huishouden etc. En wat was het koud! Brrrrrr. Na het ophalen zijn we nog de winkels in gedoken, omdat Martin op zoek was naar een warme muts. Deze vond ik daar overigens niet, maar op een andere dag. Heren mutsen met fleece erin lijken uit de mode. En dat terwijl Martin klaagde over zijn kale plekje dat koud werd buiten.

Zaterdag
Op instagram kreeg ik de vraag of ik mee deed aan de melkflessenclub. Dus bij deze, ik heb eigenlijk tl-buizen. Ik geef niet alleen licht in het donker, maar ook overdag. En bruin worden in de zon? Grapje zeker.

In de middag hadden wij een verjaardag van een stoere 5-jarige! Maar vanwege het weer, vooral de gladheid eigenlijk, besloten we te voet te gaan en hebben we die dag de auto thuis gelaten. Dani heeft heerlijk gespeeld op de verjaardag, maar was ook wel moe. Logisch, we blijken die dag in totaal ruim 16.000 stappen te hebben gezet (aldus mijn stappenteller). Aardig wat dus. Ondanks dat we de buggy bij hadden, vond meneer het zo geweldig met dat gladde weer, dat hij alles zelf wilde lopen. De eerste sneeuw van het jaar hebben we dan ook heerlijk benut.

Zondag
Weer zo'n ochtendje stoeien in bed. Wat houdt hij er toch van! En dan natuurlijk de volgende opmerking 'Mama, maak jij twee foto's van mij?' (zie geposeerde houding hieronder). Om mij vervolgens op mijn vingers te tikken met 'mama, je hebt er meer dan twee gemaakt, gooi de rest eens weg'. Bijdehandje. Daarna belde hij zijn oom om te vertellen dat die toch echt mee moest naar Den Bosch, waar ik met mijn zus had afgesproken om samen met Dani naar de kerststal in de Sint Jan te gaan kijken. En hij vervolgde dat hij wel met zijn oom en vader ging wandelen en ik en zijn tante dus niet mee mochten. 'Jullie gaan maar shoppen'.

En dat lieten we ons geen tweede keer zeggen... Na de kerststal gezien te hebben, gingen we de stad in voor wat dingen voor m'n zus en zag ik een boel winkels met allerlei leuke dingen. Dani vertelde erna dat hij had gewandeld, onder een brug door en met een voetpontje, die hij zelf aan moest draaien. Hij vond het geweldig en dat moesten we nog maar een keer doen.

En zo was onze week alweer om! Hoe was jullie week? Ook genoten van de sneeuw of heb je het vervloekt?

You Might Also Like

0 reacties