Project 365: Terugblik en Start 2

januari 05, 2017

Afgelopen oktober vertelde ik dat ik weer was begonnen aan een Project 365. Een fotoproject waarbij je iedere dag een foto maakt. Deze mislukte finaal, nadat ik zo'n 20 foto's maakte. Ik gooide een overzichtje online van de eerste 20 foto's, was niet geheel tevreden met alle foto's, maar het was een begin. En toen... vergat ik hem dus.

Bekijk hier hoe ik eerst mijn tweede challenge startte: 

Eigenlijk baalde ik wel dat het niet echt ging zoals ik hoopte. Het is iets waar je opnieuw aan moet wennen en dat wennen ging me niet zo goed af. Ik hoopte meer met mijn camera te doen, zodat ik ook weer wat meer tevreden kon zijn over de foto's die ik maakte. Ik vertelde eerder al dat ik niet zo goed was in foto's maken. Een beetje niet mijn ding zei ik nog. En dat ik vond dat het de laatste jaren eigenlijk minder goed was geworden. Mijn camera was ook erg versleten en dat bevorderde de eerste start van mijn tweede keer de challenge natuurlijk niet. Toen ik een foto stuurde naar een vriendin, vroeg ze me waarom de foto van mijn telefoon zulke slechte foto's maakte... Dat was mijn camera met 2x meer pixels. I rest my case. Mijn camera was echt op en het werd tijd voor een nieuwe!

En met die nieuwe camera hervond ik mijn liefde voor het maken van foto's. Foto's van ons leven, foto's van dingen die ik mooi vind en nu dus ook foto's voor de blog. Die camera is er nog niet lang, maar klikt er lekker op los (of nou ja, ik dan). En dus hervond ik nieuwe inspiratie om de challenge op te pakken. Ik startte hem wel opnieuw op en gaf hem de oude én nog een nieuwe hashtag op instagram. Op 1 januari dit jaar startte ik dan ook braaf de challenge. Ik beloof plechtig aan mezelf, en aan jullie natuurlijk, dat ik mijn opperste best ga doen deze keer de challenge volledig af te ronden en zo weer een jaar compilatie kan maken met foto's.

De afgelopen vier dagen schoot ik de volgende foto's om de shoot mee af te trappen. Ik combineer nu wat meer de camera met mijn telefoonfoto's, zodat het voor mezelf een minder grote opgave is wanneer ik er niet meteen aan toen kom alle foto's op de computer te zetten en weer op instagram (had ik nu toch maar die camera met Wifi, voor de jeugd enzo). Wel ga ik deze keer een poging doen om een stijl weg te zetten in de foto challenge, zodat straks de collage mooi bij elkaar past. Dromen mag, toch?

Hieronder zie je een foto die ik maakte voor het merk Bold and Dust. Eentje waar ik kaarten en posters van ontving om op de foto te leggen. Dit hoekje is dan ook echt terug te vinden in ons huis. Of nou ja, bijna dan. Officieel staat hij op de vensterbank, maar met alle rommel in de serre daarachter zette ik de opstelling even op de 'nieuwe' (kringloopvondst met een likje verf) speeltafel van Dani.

Onze aanwaaipoes Siep woont alweer een half jaar bij ons, als het al niet langer is. Ik ben de tel een beetje kwijt. Het voelt wel alsof ze hier al eeuwig woont en is al helemaal lid van de familie geworden. Sinds onze verjaardag afgelopen november heeft ze een plekje veroverd aan het voeteneind van ons bed. En als het aan haar ligt, komt ze 's nachts ook tegen mijn voeten liggen. Deze kleine mopperkont past dus mooi in de challenge. Al is ze inmiddels alweer iets minder mopperig nu er minder vuurwerk wordt afgestoken.

Het laatste restantje kerst op de blog mocht ook gezien worden. Deze twee ballen zaten, toen nog met gouden slierten, in mijn kerstpakket en kregen een nieuwe inhoud van mij. Een takje van onze eucalyptus boom uit de achtertuin en wat takjes van de heide voor uit de tuin. Ik kreeg het op m'n heupen en ruimde een boel kerstspullen op. De ochtend erop zette Martin de boom al buiten en opeens was het weer kerst af in huis. Op deze ballen na dan. En de kerstkussens en het kerstplaid. En mijn lightbox met kersttekst (waar een linkje bij zit natuurlijk. Ik moet echt weer zo'n tacky tekst hebben voor nu).

En gisteren werd ik spontaan verrast. Er werd een pakketje bezorgd, speciaal voor mij. Ik had niks besteld en wist dus ook echt niet wat er nou kon komen. Tot mijn allergrootste verbazing zat hierin een cadeau van Claudia, de eigenaresse van Mevrouw Schaap, waar ik al vaker over blogde. Hieronder dus een mooie sneakpeek die op dag 4 van de 365 days challenge is gepost. Binnenkort vertel ik je meer over waar wij mee verrast werden als cadeau. Zelfs Dani keek zijn ogen uit!

De vorige 365 days challenge
Precies 5 jaar voordat ik de afgelopen keer de challenge startte, startte ik ook al eens de challenge. Deze voltooide ik wel en dat resulteerde in een rommelige compilatie aan foto's. Ik wisselde in die tijd van telefoon, maakte met beide foto's, maar had ook nog een fototoestel wat ik inzette. Dat toestel overleed ook nog ergens tijdens deze challenge, waarna ik hem verving voor het toestel die nu dus aan het overlijden was. Niet gek dus eigenlijk.

Ook leuk om te lezen: Project 365: Hoe gaat het nu met?

Toch geef de collage wel een jaar, 365 dagen, weer waar mijn leven om draaide, hoe het eruit zag, wat ik deed. Je zag mijn relatie met Martin, die nu mijn man is, opbloeien, je zag mijn liefde voor piercings, je zag vakanties met mijn zus, met Martin en zelfs met mijn schoonouders erbij. Die vakantie liep iets minder mooi dan gepland en ook dat zie je terug in de collage. Ook zie je veel bloemen, cavia Wicky, uitstapjes die we maakten, maar ook dingen van mijn werk (zoals een bijtafdruk in mijn bovenarm). En je zag me stoeien met het maken van foto's. De ene keer kwamen daar, naar mijn idee, hele gave foto's uit, de andere dag zie je een snelle foto, omdat ik die dag weinig tijd had en toch een foto moest schieten.

Deed je al eerder een 365 days challenge?

You Might Also Like

0 reacties