Alissa, waarom heb jij maar één kindje?

december 06, 2016

Afgelopen vrijdag zat ik in de auto, tezamen met drie kids. Dani, en de twee kids van vrienden. Hun moeder ging tanken en dus zat ik met de drie samen in de auto. We hadden het erover wat we gingen doen, een gezellig dagje uit om pepernoten te gaan bakken bij een doe-boerderij. En daar konden ze ook nog leuk spelen en doen. Dat leek ze wel wat. Ondertussen hadden ze lol met zijn drieën. De oudste vertelde hoe leuk ze het had met haar broertje. En toen kwam die vraag... Die ene vraag. 'Alissa, waarom heb jij maar één kindje?'.

Degene die mijn blog al vanaf het begin lezen weten het vast wel. Op de vraag 'En wanneer komt nummer twee?' geef ik dan ook duidelijk antwoord. Er komt geen tweede kindje. En sinds ik in de overgang blijk te zijn, is dat nog eens bevestigd door moeder natuur. En ondanks dat ik dat makkelijk even zeg tegen volwassenen, is dat natuurlijk geen antwoord voor een kind. Gelukkig was haar vader dan ook het mooie voorbeeld dat er meer mensen zijn die geen broertjes en zusjes hebben. En was haar moeder een mooi voorbeeld om te laten zien dat er ook mensen zijn met nog meer broertjes en zusjes. Tevreden over het antwoord ging ze verder in de auto spelen met Dani.


Als je online trouwens zoekt naar dingen over enigst kind zijn, dan stuit je op een berg vooroordelen. Iets wat wij als volwassenen pas allemaal bedenken. Over dat enigst kind zijn zielig is, ze niet leren van hun broers en zussen, eenzaam zijn, ze enorm verwend zijn, overbeschermd, niet kunnen delen, ze niet alleen kunnen spelen. Maar ook dat de ouders te lui zijn om op nog een kind te passen of het op te voeden, vinden dat het kind al hun dromen waar moet maken, en alleen maar een kind namen omdat het erbij hoort. Herkenbaar toch? Uiteraard zijn dit vooroordelen en is hier niets van waar natuurlijk.

Gelukkig denkt een kind bij die vraag hier natuurlijk totaal niet aan. Het bedenkt zich de eigen situatie en vraagt zich dat af. En dat is natuurlijk alleen maar erg aandoenlijk en schattig. En heel erg hilarisch. Want uh 'Mijn mama heeft altijd al 2 kindjes', ondanks dat haar broertje jonger is. En 'sommige mensen hebben wel 100 kinderen'... Gelukkig was ze ook haar vaders zusje en zijn grote vriendin. Het mooiste gesprek van de week. Ik kan er nu nog dubbel om liggen.

You Might Also Like

2 reacties

  1. Als kinderen zulke dingen vragen is het alleen maar mooi, maar wanneer een volwassen iemand dit doet dan staat men in de steigers. Terwijl er ook genoeg mensen zijn die het oprecht goed bedoelen. Die zijn geïnteresseerd in de reden zonder vooroordelen. Al moet ik toegeven die mensen lijken zeldzaam. Mij werd juist gevraagd "weet je het zeker een tweede?" Tsja....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja van kinderen is het hilarisch en erg aandoenlijk. En tuurlijk zijn er volwassenen die het goed bedoelen, zie het daarom ook met die korrel zout. Maar helaas zijn er ook die het niet zo bedoelen of onbewust toch mensen tegen de schenen schoppen. Ik googlede een leuke quote voor bij dit stuk over enigste kinderen en kwam enkel nare dingen tegen. Om verdrietig van te worden eigenlijk wel.

      En werd dat jou gevraagd? Ieks... ondanks dat ik me kan voorstellen dat mensen vragen of je het niet spannend vind, gezien de ernstige situatie toen met Fay, is het vragen of je het wel zeker weet bijna alsof ze twijfelen aan je verstand? Terwijl het je zo gegund is juist, een mooie nieuwe spruit bij jullie.

      Verwijderen