Help, mijn peuter pubert!

oktober 03, 2016

Mijn ouders stappen de oprit op en vertrekken met de auto richting huis. Ze kwamen voor een bak koffie en wat aandacht voor Dani, maar Dani wilde niet zo. Ik stel nog 'Kom Dani, dan zwaaien we opa en oma even uit'. Maar resoluut antwoord hij 'Nee!'. Ik leg het hem nog een keer uit en vertrek vervolgens richting de oprit, in verwachting dat hij zal volgen. Maar hij komt niet en mijn ouders vertrekken. Als ik terug stap komt daar Dani aan, die vervolgens compleet uit zijn plaat gaat en in huilen uit barst. 'Ik wil opa en oma uitzwaaien!'.

Herkenbaar? 
Zo gaat het hier vaak. Dani die zich tegen jan en alleman verzet, maar eigenlijk wel wil. Een echte peuter in de peuterpuberteit. En die is al even bezig bij ons en ik verwacht dat we er nog lang niet vanaf gaan zijn.
Nog voor Dani 1,5 jaar werd, wist hij al precies hoe hij het woord 'nee' moest inzetten en konden we die al uitgebreid vaak horen. Die 'twee is nee' fase begon hier dus, zoals bij de meesten, al ruim voor hij 2 jaar oud was. Inmiddels is hij bijna 3 en druk bezig met te ontdekken wie hij is, wat hij wil en vooral wat hij dus niet wil.

En we weten het wel: alle peuters maken deze fase mee. Alleen ziet deze er bij iedere peuter weer anders uit. Al komt hij over het algemeen op het zelfde neer. Je kindje gaat zichzelf en de wereld om hem heen ontdekken. Hij zoekt zijn grenzen op en het liefst ook die van jou. Je zal vast beamen dat dit een moeilijke fase is en ook zeker pittig is om mee om te gaan. Niet alleen jezelf, maar ook voor je kindje. Gelukkig zijn er ook een boel leuke dingen aan te ontdekken en zetten wij de positieve dingen graag in om het iets makkelijker te maken. En vaak ook erg grappig. En omdat je natuurlijk online al genoeg kunt lezen over hoe lastig die peuterpuberteit wel niet is, kijk ik er graag eens lekker anders tegenaan.

Zelluf doen!
Dani wil altijd alles zelf doen. Ook als hij dit nog niet kan. Even vragen of ik hem mag helpen zit er niet in, want dat wil hij dan toch niet. Hij is immers al een grote jongen en heeft mijn hulp ook helemaal niet nodig. Zo tobt hij gerust een kwartier met zijn riem om die dicht te krijgen. En als je denkt 'daar heb ik geen tijd voor', ik laat hem eerst aankleden en zodra hij goed op weg is, kleed ik mezelf aan. Dan hoef ik enkel de laatste dingen nog te doen en is hij klaar. En trots natuurlijk, want hij heeft zichzelf aangekleed. Dat die sokken verkeerd zitten, of zijn trui achterstevoren... tja.

Overigens wil hij ook graag met het huishouden mee helpen. Stofzuigen, koken, zelf broodsmeren en kiezen wat erop moet, maar ook in de moestuin van Martin natuurlijk. Zo vond ik bij de kringloop een speelgoed stofzuiger en loopt hij ons graag in de weg als we stofzuigen. Maar zo vindt hij wel dat hij mee helpt. Ook krijg hij gerust een stoffertje in zijn hand om mee te doen. 'Mama helpen'. Al is het maar voor zijn gevoel.

'Je kind ergens bij betrekken werkt'


Zo ook met het koken overigens: of hij snijdt de paprika's met een bot mes, waarvan de helft niet de pan haalt (maar zo heeft hij wel groente binnen) of hij speelt alles na in zijn keukentje. De gekste combinaties op brood passen hier ook prima bij natuurlijk. Je zal ze zelf vast ook mee hebben gemaakt, maar wij hebben bijvoorbeeld de 'chocoladepasta met kaas' combinatie. Hij smeert dan naar hartenlust een half uur zijn boterham en belegd die daarna met wat kaas. Maar die boterham eet hij dan wel altijd op, in plaats van de 'Nee vies!' wanneer ik hem smeer. Ik zet overigens vaak enkel op tafel wat hij wel op brood mag, om zo de keuzes te beperken. 

Nee is ja
Het woord 'nee' lijkt veelvuldig in zijn woordenboek te staan. Tussen ieder ander woord vind je nog een keer extra het woord 'nee'. Hij lacht er dan ook graag bij en doet exact wat je niet vraagt. Omgekeerde logica werkt daarbij geweldig goed om toch voor elkaar te krijgen wat je eigenlijk wil. 'Nee, mama wil geen knuffel. Ik herhaal: GEEN knuffel'. En zo krijg ik toch nog wel eens heel even een knuffel voor mekaar. Knuffelen is namelijk helemaal niet stoer met je moeder. 

Zo werkt hier ook vaak de 'Ik zou niet voor die muur gaan staan en al helemaal niet stil blijven staan' prima als ik ergens een foto van wil maken. Uiteraard gaat dit wel op de echte puberpeuter manier. Met een gekke bril die je eigenlijk niet wilde, tong uit steken, gekke houding of bewust even moeilijk kijken. Tja.. je kan niet alles hebben natuurlijk. Uiteraard schaterlacht hij het erna uit, want ik heb lekker even precies gedaan wat mama niet wil. Wat ze eigenlijk wel wil... Nou ja, dat dus. 

Emoties ontdekken
Emoties zijn maar gekke dingen, als ik Dani mag geloven. Zo ben je opeens boos op papa, want die gaat werken. Of ben je opeens verdrietig dat je niet mag wat je graag wilde: de kat een schop geven. Allemaal hele vervelende kwesties natuurlijk. En zo benoemen we dan ook de emoties die hij toont. Die we daarna nog even gaan bekijken in de spiegel, samen natuurlijk. 

Grote jongens zijn stoere jongens
Dan ben je 2 en vind je jezelf al een hele pief. Middagdutjes zijn niets voor jou en die stoere attracties op de kermis zijn he-le-maal jouw ding. Wanneer je dan dus ook op de kermis met papa in een attractie gaat, vind je dat helemaal niet eng en gil je echt niet alles bij elkaar. Nee, je vertelt juist erna aan iedereen die het maar wil horen dat mama heel bang was en niet mee durfde en jij juist wel. 
En wanneer je in slaap valt op de bank, of nee, even de binnenkant van je ogen checkt natuurlijk (middagdutjes zijn voor baby's, duh!) dan ziet vast niemand dat. Behalve die vervelende moeder van je, die dan meteen een nieuwe app op haar telefoon uit probeert. Naderhand probeer je er dan iedereen van te overtuigen dat je écht niet sliep. 

Uiteraard wil ik Dani ook met regelmaat achter het behang plakken. Grenzen opzoeken, huilbuien, driftbuien en weglopen zijn dingen die we regelmatig mee maken. En soms nog een tikkeltje erger. Gelukkig staat het internet vol met informatie over dergelijke gedragingen rondom de peuterpuberteit en wilde ik dan ook graag een andere insteek laten zien. Hoe ervaar jij de peuterpuberteit? Heb je ook punten waarbij je jezelf hebt leren omdenken? 

You Might Also Like

2 reacties

  1. Herkenbaar hoor. Je moet heel erg oppassen met wat je zegt en doet hahaha. Leuke fase hé ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Echt hè. Kleine mini papegaaien. Maar wat heeft het zijn charme die fase!

      Verwijderen