Een dag uit het leven van

oktober 22, 2016

Serieus, als ik een gemiddelde dag zou moeten omschrijven van hier, dan voel ik me net Bridget Jones die te veel dingen mee maakt die nergens op slaan. Oké, zo extreem is het nu ook weer niet hoor, maar met een peuter van bijna 3 is het echt aanpoten. Vind ik dan. Uiteraard is het bij ieder ander duizend keer erger en extremer en moet ik maar wat blij zijn dat ik überhaupt een kind heb. Maar goed, buiten alle politieke correctheid om en zonder de opvoedkundige adviezen van het conce... consultatiebureau, neem ik je mee in een kijkje van een dag zoals die van ons. Op de welbekende 'Boodschap donderdag'. Althans, voor ons dan.


06.28
Dani wordt wakker. Sjok sjok, plof. Een berg knuffels op bed. Ik lig nog op een oor en hoor Martin zeggen dat Dani toch echt nog even in zijn eigen bed moet gaan liggen.

07.00
Wekker gaat af. Shit, de snooze knop aangeraakt. Waarom ik nog altijd een wekker heb staan op mijn iPhone is me een raadsel, nog meer hoe ik eigenlijk die wekker stop zet en niet per ongeluk weer op dat snooze druk. Zo weer een poging doen.

07.03
Dani doet wederom een poging en wurmt zich over me heen tussen ons in. En legt daarna triomfantelijk zijn ijskoude voeten tegen mij aan. Ik vlieg in gedachten tegen het plafond om hoog, maar doe of ik slaap. Dat gelooft hij wel.

07.10
Nog een keer die wekker. Waarom stond dat ding toch aan? Nog een keer omdraaien dan... Elleboog in mijn gezicht. O ja, Dani lag er naast. Inmiddels staat de tv aan. Ondertussen hoor ik Siep voorbij sjokken, of nou ja, plof plof plof plof. Subtiel is ze in ieder geval niet. Hopend dat ik eruit kom om de deur open te maken. Ze weet zeker niet dat de ijstijd begonnen is buiten mijn bed?

08.00
Martin zijn wekker gaat. Dani bedenkt zich weer dat hij naar beneden wil en duwt Martin half uit bed. Na het aankleden gaan de heren naar beneden 'Mama ik heb geplahaaast!'. 'Goed zo jongen'.
Even later komt hij nog even naar boven om ons bed te gebruiken als springkussen, stoei ik met hem en kroel ik wat terwijl hij tv kijkt.

08.30 
Na het doorscrollen van mijn Facebook zag ik dat ik filmpjes had opgeslagen van work-outs Als luie moeder kies ik voor de '30 min workouts when lying down'. Het klinkt te makkelijk, liggend een workout doen. Net als slapend rijk worden: een dikke illusie dus. Misschien moet ik toch maar gewoon weer dik worden, dat zou een boel werk schelen. Hoe doen die moeders dat toch? Die zijn daar mega zwanger, baren en na 3 weken zie je ze op de foto, slanker dan ooit te voren. Met buikspieren. Ik ben blijkbaar ergens voor de wastrommel gegaan.

09.00
Na een wc bezoek ga ik heel zachtjes op de weegschaal staan en trek mijn buik in. Daar trapt hij vast in!

09.30 
Martin vertrekt naar zijn werk, ik roffel nog snel de laatste strepen eyeliner af en vervolg mijn weg als mislukte panda naar beneden. Vlug met Dani op de vensterbank Martin uitzwaaien. Dani zwaait niet mee. Niet stoer als grote jongen zijnde, toch?

09.32
'Ik wil papa toch uitzwaaien!' huil huil.
Omdat ik doe of ik hem niet hoor, gaat hij ook maar wat doen. Zoals zijn bord met broodresten op ruimen. Dat kan het beste op zijn kop in een omweg naar de keuken om hem daar op het aanrecht te zetten. Om vervolgens naar de kelderkast te lopen en te melden dat hij een koekje wil, ondanks dat hij al 3 boterhammen op heeft met het ontbijt (hoe dan?!). Die krijgt hij dus niet, waarop hij uiteraard een peuter ontploffing laat zien.

09.45
Dani is inmiddels klaar met razen, ik heb vlug een banaan naar binnen gewerkt en Dani heeft spontaan zijn jas aan gedaan (hoera!) om 'buiten te gaan spelen'. En hij kan dat heus allemaal zelf. Zo ook die deur dicht doen, met hard huilen tot gevolg. Vinger tussen de deur. Of ik er even een snoepje op wil leggen... Waar hij dat van heeft?! Een kus erop en veel plezier buiten. Even later pluk ik hem van de natte glijbaan en deponeer hem in de autostoel.

10.15
Mooi op tijd voor de koffie bij mijn moeder (gedeelde smart is halve smart toch?). Of eigenlijk al een tikje laat, zoals altijd.

10.45
Aanbeland bij de supermarkt voor boodschappen, met Dani en moeder. Na het altijd terugkomende gesprek over waarom Dani niet zelf een karretje mag duwen en we ook echt géén karretje nemen met auto ervoor (waar laat ik mijn boodschappen in die ondingen?), gaan we voor de boodschappen. Ik geef hem het scanapparaat. Grote fout! Groooooote fout! De rest van de boodschappen rit check ik dat ding driedubbel en tig keer. Je weet maar nooit wat voor gekke dingen hij nog extra scant, die ik dan weer moet gaan zoeken om eraf te kunnen halen. Gelukkig belanden we zonder te veel te hebben betaald weer terug bij mijn moeder om de boodschappen op te ruimen. Ondertussen heeft hij een worstenbroodje achter zijn kiezen daar. Ik weet het, ik ben zo'n mega slecht mens die in de winkel al de verpakking open trekt en haar kind zoet houdt daar. Maar gelukkig eet hij dan eens een keer echt heel goed. He is me dan vergeven, toch?

12.00
Dani rent rondjes door de kamer van mijn moeder, laat de chips 10x vallen, wil met de eieren gaan lopen (ieks!) en besluit vervolgens met de duplo te gaan spelen. Wij eten nog een boterham, terwijl hij een half uur ervoor net klaar was met zijn worstenbroodje en dus geen honger meer heeft. Stiekem geniet ik van de rust aan de eettafel, zonder dat ik steeds wapperende handjes weg moet duwen van een over actieve en over enthousiaste peuter.

13.00
Het opruimen van de boodschappen start hier opnieuw, maar dan bij ons thuis. Tussendoor snoeit hij nog een van mijn planten met zijn duplo krokodil en roept hij steeds dat hij Gaia (de resterende cavia) eten wil geven. Ik overhandig hem een wortel.

13.45
Alles is opgeruimd. Wat een klus! Het is droog weer, dus we wandelen vanaf ons naar het centrum. Ervoor is er nog een hoogstaand gesprek gaande. 'Dani moet je plassen?', 'Nee', 'Ik zou toch even gaan, we gaan zo weg', 'Neehee', 'Ga plassen'.
Ik zet hem in de buggy, vast. 'Mama ik wil lopen', 'Nee'.

14.15
'Lieve, lieve, lieve mama' O god, wat wil hij nu weer? 'Ik ben al een grote jongen, ik kan zelf lopen'. 'Nou vooruit dan'. Binnen 5 minuten bedenk ik me dat dit de slechtste beslissing was van mijn leven. Maar hij moet het leren toch?

15.00
Geen een winkel is afgebroken, Dani is later weer terug de buggy in gegaan en we zijn thuis voor een bak thee. Dani kruipt op de bank en ik zet een dvd aan voor hem. Even rusten. Slapen kan ik toch wel op mijn buik schrijven, als het om hem gaat, dus dan maar even rusten op de bank.

16.00
Mijn pa komt mijn ma halen. Dani is inmiddels alweer druk aan het spelen. Of nou ja, zijn speelkeuken heeft hij leeg gegooid en nu bouwt hij torens op zijn duplo wielen. Ook goed toch?

16.30
Ik kruip achter mijn laptop, terwijl Dani nog lekker speelt. Even tijd om wat werk te verzetten tussendoor. Dani heeft daar radars voor volgens mij. Binnen een minuut zit hij op schoot en staat er 'spontaan' een filmpje van K3 aan, waarna hij tegen mij aan kruipt. Wel lekker, even samen kroelen. Ik besluit van dat moment te genieten.

17.45
Dani is onderhand klaar met K3 kijken, ik kan alles mee zingen en mee dansen inmiddels en bekijk wat voor eten ik mee heb genomen van de winkel. En gooi daarna dus iets in de oven. Koken is echt mijn ding natuurlijk. Daarna kruip ik weer achter de laptop en doe opnieuw een poging tot werken. Weer die radars. Deze keer word ik verplicht tot het kijken van koekjes filmpjes.

18.15
'Papa is thuis!' gilt Dani in mijn oor en wijst, half in mijn oog prikkend. Ik krijg meteen erna een kus op mijn oog, want het 'was een ongelukje'. De oven piept, mooi op tijd!

19.00
Hoera! Het is bedtijd voor Dani. We leggen hem op bed, ik lees voor en Dani doet de volledige serie van Nederland in Beweging na op zijn bed in de tussentijd. Tijd erna voor mij om te gaan werken.

23.30
Is het al zo laat? Eigenlijk ben ik nog niet klaar, maar het is wel bedtijd. Ik rond de zaakjes nog af en besluit toch maar mijn bed op te gaan zoeken...

01.00
Echt klaar hoor! Ik loop nog vlug langs Dani zijn kamer om hem een kusje te geven. Vaste prik voor dat ik in bed kruip.


Hoe ziet bij jullie er een dag uit?

You Might Also Like

0 reacties