Monochrome Living

augustus 17, 2016

Kleuren zijn niet zo mijn ding. Als ik mijn albums door blader, droeg ik al op mijn elfde zwart, afgewisseld met wat grijs of wit en dat is nog altijd niet veranderd. Heel sporadisch vind je een kleurtje in de kast, maar dat is 1 item per paar jaar die ik koop. En zo is dat ook met ons huis. Alles is hier zwart, wit, grijzig en houttinten. Met een kleine twist met bruin, die van mij overigens niet had gehoeven hoor.

Ons huis raakt langzaam wel iets voller (voornamelijk met speelgoed, maar dat negeren we maar even). Toch probeer ik om enkel nuttige dingen in huis te hebben of dingen die ik echt mooi vind. Ik koop weinig voor in huis en wissel eigenlijk ook niet echt iets af.

Kleuren zijn nou eenmaal niet zo mijn ding


Wel staan er dingen met een verhaal. Zoals deze pop, die nog een vleugje verleden laat zien van mijn kunstacademie avontuur. De plantjes waren stekjes. Ik vind kleine plantjes te schattig.
De trap is misschien wel mijn favoriete blikvanger. Deze is helemaal met de hand bekleed met laminaat. Een hele klus, want alles is gelijmd. Maar het resultaat is echt geweldig. Als ik ooit weer een trap moest bekleden, kwam hij er weer direct zo uit te zien.

En verder heb ik mijn favoriete plank boven de bank. Hierop staan beeldjes uit Peru: 3 vogels en een lama. De lama is direct in Peru gekocht. De 2 rechter vogels waren een setje, gekregen als verjaardagscadeau. En die andere vogel, die stond eigenlijk bij mijn moeder. Maar ik was instant verliefd erop en zo heeft die uiteindelijk een plekje in ons huis gevonden. De huisjes en de cactussen met potjes zijn van de Xenos.

Uiteraard bestaat ons huis uit veel meer dan die plank en de trap, maar nog genoeg plek om hier over te schrijven. Wat zou je graag willen zien van ons huis?

You Might Also Like

0 reacties